Czy technologia IP posiada przewagę cenową? A może koszty systemu IP są mniej więcej takie same jak typowych analogowych systemów urządzeń do rejestrowania?
Całkowity koszt komponentów może być wyższy niż w przypadku rozwiązań analogowych. Wydatek na komponenty dla sieci IP zwykle składa się z kosztów kamer sieciowych, oprogramowania zarządzającego obrazem, serwerów i kosztu przechowywania.
Wyższy koszt osprzętu wyrównuje się zredukowanymi wydatkami na siłę roboczą i okablowanie – dzięki zasilaniu przez kabel sieciowy. Koszt okablowania analogowego średnio trzykrotnie przewyższa okablowanie kamer sieciowych. Analogowe kamery wymagają oddzielnego przewodu zasilania, podczas gdy kamery sieciowe mogą korzystać z technologii przesyłu energii z pomocą skrętki do przenośnych urządzeń peryferyjnych będących elementami sieci Ethernet. Analogowe kamery wymagają również oddzielnego okablowania do sterowania PTZ.
Wykorzystanie istniejących sieci i systemów przechowywania również pozwala na ograniczenie kosztów. Bardzo popularne jest w przedsiębiorstwach wykorzystywanie istniejących sieci i przestrzeni systemów przechowywania dla nowych lub rozszerzonych systemów video.
Zasadniczo koszt całego systemu IP staje się niższy niż systemu analogowego równolegle ze zwiększaniem ilości kamer. Kiedy serwer, archiwum i urządzenia sieciowe są już zamontowane na swoich miejscach, przyrostowy koszt dodawania kamer IP jest znacznie mniejszy niż dodawania kamer analogowych (wymagających dodatkowych portów DVR).
Niematerialne czynniki mogą również wpłynąć na koszt posiadanego systemu. Dla przykładu:
Kijów jest dużym miastem liczącym ponad 3 miliony mieszkańców. Jak w każdej metropolii, sterowanie ruchem w centrum miasta jest ważnym zadaniem. Rozwiązanie tego zadania oparto na Intelekt.